Wala akong maisip na pangbreakfast kaninang umaga kundi eggs na lang at saka bread kaso very boring naman so I decided na ifrench toast ko na lang. Dip the bread on  beaten eggs with milk on a platter then fry it. Ganun lang then drip the french toast with maple syrup. For my kids lunch meal for school okay na rin yung pizza with pepperoni and lots of cheese. There are times na gusto kong magluto ng lutong pinay with viand and rice but then I know their classmates will stare at them. Biruin mong may dala kang rice doon. Uso kasi sa school na sandwich lang ang mga baon nung iba. The least they can do is being at the cafeteria. Maybe for those who have enough time for the next subject.

I remember noong high school ako my classmates and I will just go to the cafeteria for the pop or to buy juice or candies. Lunchtime we have to go back to our house and have our lunch. Others will have to commute from school to their houses. Kami ng mga barkada at kapitbahay ko umuuwi kami. We have one hour vacant time to walk home from school to the house takes 20 minutes or sometimes 15 minutes pag mabilis ang lakad. Pagdating sa bahay para akong si wonderwoman sa bilis. Pagka kain, toothbrush, palit ng uniform lalo na pag nalukot yung skirt ko. Dali-dali ang plantsa then harap sa electric fan then larga ulit. Papalabas na ako then pasok ulit sa bahay dahil naiwan yung payong. Aba ayaw ko ngang umitim. Then magkikita -kita kami ng mga barkada ko sa malapit sa bungad ng camp ng  engineer brigade. Nakakatawa talaga kami noon. Pagdating sa school room paypay dito paypay doon. Paypay sa harap, pamaypay sa likod. Grabe sa kaartehan ah. Siempre mainit noh. Hay naku ang buhay namin noon kahit mahirap okay lang basta masaya. Super saya naman ng batch namin kahit mahirap ang mga lessons namin okay lang kayang-kaya yan ng batch namin dahil very smart kami. Yup sa tutuo lang. Our batch is the smartest in that school. OO na di ba?